Ufo’s, Tijd, Ruimte en de Einstein-Rosen brug

4

Wie wel eens naar SF series als Star Trek, Babylon 5 of zelfs de Star Wars films kijkt is geen vreemde als het aankomt op termen als “Warp Drive”, “Jump Gates” e.d. Allemaal technologie bedoeld om op hoge snelheid door het universum te kunnen reizen om zo de immense afstanden haalbaar te maken. Sommige van deze technologieën met name uit de Star Trek series is dermate goed onderbouwd dat wetenschappers bij NASA zelfs aangeven dat het technologisch haalbaar is. Toch is het zo dat wanneer je begint over ufo’s en de mogelijkheid dat wij op aarde bezocht zijn of wellicht nog steeds worden bezocht door andere rassen niet van deze aarde, men dit steevast verwijst naar het rijk der fabelen. Waarom is het toch zo ondenkbaar dat hetgeen zelfs onze eigen wetenschap aangeeft als mogelijk, dat dergelijke technologie reeds in gebruik is bij andere wellicht oudere rassen dan de mens?

Het grootste struikelblok in de discussie over ufo’s van buitenaardse origine waren dan ook altijd de afstanden. Immers, zelfs wanneer men lichtsnelheid kan evenaren, dan nog zijn de afstanden dermate dat er enkele jaren overheen gaan alvorens we ook maar de meest dichtstbijzijnde sterren kunnen bereiken. Bijkomend probleem is ook nog eens de relativiteit van tijd, want hoewel zo’n trip op lichtsnelheid of zelfs bijna lichtsnelheid slechts een paar weken lijkt te duren, is het voor het vertrek punt al snel een kwestie van jaren en wanneer de afstand maar groot genoeg is kan dat oplopen tot in de tienduizenden jaren! Een behoorlijk probleem dus!

Bovenstaande in acht genomen lijkt de snelheidswinst van lichtsnelheid dan ook nauwelijks bruikbaar tenzij we in staat zijn de regels wat te buigen. Om deze regels te kunnen buigen zou het theoretisch mogelijk zijn gebruik te maken van zogeheten wormgaten ook wel bekend in wetenschappelijke kring als een “Einstein-Rosen brug”. Dergelijke fenomenen kunnen alleen nog in theorie omdat er nog nooit een echt wormgat is waargenomen, maar de algehele consensus is dat ze bestaan en dus wel degelijk een realiteit zijn.

Het concept hiervoor werd reeds geopperd in 1784 door John Mitchell en deze Engelsman zat verdraait dicht bij de huidige theorie al zaten er wel wat gaten in zijn versie. Een betere en meer gedetailleerde variant werd geopperd door Karl Schwarzschild in 1916. Gestaafd op de inmiddels beroemde relativiteitstheorie van Albert Einstein concludeerde deze Duitser dat zwarte gaten en daarmee ook wormgaten wel moeten bestaan. Deze theorie zou de geschiedenis in gaan als de Schwarzschildmetriek.

Het duurde tot 1953, toen Einstein in samenwerking met Nathan Rosen publiceerde hoe uit de relativiteitstheorie het bestaan volgde van zogenaamde Einstein-Rosen bruggen. De meest eenvoudige wijze om deze theorie te omschrijven is door een kromming in tijd en ruimte voor te stellen waardoor men twee ver van elkaar verwijderde punten via een soort afkorting kan verbinden zoals men een vel papier kan vouwen zodat de punten van weerszijden elkaar raken. Hierdoor ontstaat er een korte weg van punt A naar punt B welke te overbruggen is binnen een redelijke tijd.

Ook de wereldberoemde Stephen Hawking stelt dat wormgaten bestaan, dus hoewel we nog geen tastbaar bewijs hebben voor het bestaan van wormgaten. Ze zouden zelfs overal om ons heen bestaan! Als tegenhanger is er de theorie dat wormgaten kunnen bestaan, maar instorten zodra beide uiteinden elkaar raken. Hierdoor stort een wormgat dermate snel in dat ze niet waarneembaar zouden zijn.

Om een lang verhaal kort te maken, ook zwarte gaten welke uit dezelfde theorie voortkomen konden rekenen op sterk verzet uit natuurkundige hoek, echter zijn daarvan de eersten nu gevonden. Daarom zijn wormgaten tot we er eentje vinden nog steeds slechts theorie, maar dan wel een hele waarschijnlijke!



De gedachte dat een dergelijke theorie correct zal blijken te zijn is onvoorstelbaar. Afstanden kunnen dan moeiteloos worden overbrugt zonder ook maar in de buurt van lichtsnelheid te hoeven komen! Bedenk u de mogelijkheden eens in! Hoewel de mens nog ver af is van dergelijke technologie is het niet ondenkbaar dat er elders in het universum intelligent leven is, ouder dan de mens en technologisch verder gevorderd. Het is eveneens niet ondenkbaar dat een dergelijk geavanceerd ras deze technologie al wel heeft weten te ontwikkelen en zelfs toepast!

Hiermee en met de meest recente ontwikkelingen omtrent de mogelijkheden een zogeheten “Warp Drive” te ontwikkelen, is daarmee de discussie met betrekking tot de afstanden op wel heel losse schroeven komen te staan. Alles staat of valt echter met het ontdekken en onderzoeken van wormgaten. De tijd zal het leren of deze zo bruikbaar zijn als momenteel wordt gedacht…

Share.

About Author

Comments are closed.

Open

Online Chat

Close