Gebroken !

0

Gebroken..
Ik, uit stukjes ontstaan,
Gebroken en geraakt.
Door het leven gaan,
Wat maakt…
Dat ik het juiste weet te vinden
En het minste laat gaan.


Om mij te verbinden,
Met hoe ik in het leven wil staan.
Geleerd wat mij niet kan bekoren,
Bemoeizucht, bepalen en zoveel meer.
Het zal niet meer bij mij horen,
Ook al doet het wel eens zeer…
Nu steeds meer een geheel,
Met alle scherven van mij.


En het mooiste deel,
Komt nu vrij…
Om mee verder te gaan!
Van binnen gedachten die spelen,
Van buiten straalt rust.
Niets te delen,
Geweten gesust.
Wie zal mij begrijpen,
Wanneer ik los ga.
Van binnen alles laten rijpen,
Weten dat ik alleen sta.
Niemand die is… zoals ik ben,
Dat is wat ik hoor.


En het is wat ook ik herken,
Maar ik ga door…
In ontwikkeling,
Om uniek te blijven!
In de vezels heel diep,
Ervaring op gedaan.
Wat de mensheid schiep,
Die om je heen zullen staan.
Alle dagen zijn om te leren,
Voor iedereen!


Soms moeilijk te verteren,
De vraag, waar gaat het heen?
Persoonlijk gericht,
Kun je zelf bepalen.
Zo lang je maar niet zwicht,
Door het verkeerde te halen.
Intuïtie en jouw gevoel,
Volg het blind.


Op weg naar het doel,
Waar jij dan vind…
Wat bedoeld is voor jou en jou alleen!
Licht valt door het raam,
Om mij bij te schijnen,
Bij het schrijven…
Over mijn donkerste diepte…
Gevoel is als inkt,
Wat stroomt door mijn pen.
Af en toe een hapering,
Omdat ik moet slikken…
Maar ik schrijf door,
Kennis makend met mijzelf.


Uit duisternis tredend,
Bij dag licht…
Om vrij te zijn,
Wanneer de nacht valt,
En het licht weer over gaat in duisternis…
En het schrijven stopt!

 

Share.

About Author

man, kijk omhoog ! Want daar komen ze vandaan als ze vallen :-)

Comments are closed.

Open

Online Chat

Close