Een mooi leven, een mooie dood ?

0

Een van de grootste voordelen om in Nederland te mogen leven is het beleid omtrent de dood. Bij ondraaglijk fysiek lijden mag men zelfmoord plegen met behulp van een professionele arts. Maar er zijn regels:

  • Wilsbeschikking
  • Niet gestoord zijn
  • Ondraaglijk lichamelijk lijden
  • Bereidheid tot medewerking van een arts
  • Liefhebbende familie.

Artsen hebben een eed gezworen, het niet toestaan om mensen hulpeloos te laten zijn en de dood zo lang mogelijk uit te stellen, althans zo kort samengevat. Maar hebben dierenartsen ook deze eed gezworen ? Euthanasie, daar hebben we het over, wat doet het met de nabestaande en wat doet het met geloofsrichtingen ? Mensen met pijn, onbehandelbaar en uitzichtloos. Eigenlijk is dat al een gotspe dat je er zelf om moet gaan vragen en nog erger is dat je dat niet zelfstandig zou mogen bepalen.

De nadruk ligt op lichamelijke pijn, dit kan ten gevolge van een ziekte zijn zoals: ALS, Kanker en Artrose. Maar er zijn veel mensen die geen gebruik kunnen maken van de mogelijkheid tot euthanasie. Dit zijn de mensen die een psychisch lijden ondergaan. Zelfmoord komt de laatste tijd steeds meer voor. Schuld wordt gegeven aan de banken, regering eigenlijk de gehele wereldsituatie. Mensen kunnen er niet meer mee omgaan en zeggen eigenlijk. Op deze wereldbol wil ik niet meer leven, zoveel haat, onbegrip en strijd. Alle vreugde wordt ontnomen ! Hoe zou de wereld eruit zien zonder mijn persoontje, ook een veel voorkomende vraag onder aspirant zelfmoordenaars.

Maar regels zijn blijkbaar noodzakelijke en hier hebben we de mogelijkheid. Het begint met de diagnose als je nog “gezond” bent. De Oncoloog geeft aan dat die mogelijkheid er is. Een gesprek met de huisarts is dan ook oriënterend. Wanneer en hoe, dat zijn de vragen van de patient. Het antwoord: Als pijnen ondraaglijk worden en pijnbestrijding niet langer werkt en daarmee alle levensvreugde ophoud. Het hoe, door middel van het toedienen van een overdosis medicijnen. Geen pijn meer, vreedzaam wegglijden in de vergetelheid. De zogenaamde mooie dood. De werkelijkheid voor de naaste is, dat een geliefde persoon of familielid er na een geplande datum niet meer zal zijn. Deze kan de begrafenis of crematie geheel plannen met voorkennis en in samenspraak met de persoon in kwestie.

Men merkt dan al dat dit heel zwaar is en men zal toch proberen ( uit een soort van egoïsme) het moment uit te stellen.

Het afscheid:

Als aanstaande nabestaande krijg je een telefoontje, je familielid heeft besloten op een datum er een eind aan te laten maken, komt U langs om afscheid te nemen ? Je schrikt jezelf te pletter ! Nu al ? Verdwaasd reis je af naar het familielid en wat je daar aantreft is het volgende.

De patient ligt op een bed, weggekwijnd door de medicatie en pijnstillers, nauwelijks aanspreekbaar. Andere familieleden zitten in dezelfde kamer en spreken met elkaar over de situatie en drinken koffie of thee met een koekje, er heerst een bedrukte stemming. De dood is reeds aanwezig in sfeer. Laatste woorden worden fluisterend uitgesproken, tranen en emotie worden ingeslikt maar op de gezichten is  goed te lezen dat de pijn enorm is. Familie die het niet prettig vinden de dood af te wachten verlaten voor het moment het sterfhuis. Overmand door emotie en het niet uit kunnen spreken is een foltering die zijn weerga niet kent. Respect voor de beslisser is er, maar geen begrip !

De meest uitgesproken worden op zo’n moment zijn: “Het is beter zo “, “Hij/Zij wilde het zelf”, “Hij/ Zij gaat naar een betere plaats !” Woorden van troost schieten te kort, waarom zal altijd de vraag blijven. Men kent het antwoord maar weigert het te accepteren. Wat zal jij doen in dezelfde situatie ?

Persoonlijk weet ik dat niet, voor iedereen anders, is mijn gedachte hierover. Een ding weet ik wel ! Er is veel moed voor nodig, maar als de obstakels zijn overwonnen en de arts staat daadwerkelijk bij “sterf” bed. Dan weet je dat je je maker gaat ontmoeten en dat aan de situatie een eind komt. Welk geloof je ook aanhangt, de opluchting als de dood intreed. Het vredige gevoel en het vervagen van de omgeving staat op het gezicht te lezen zodra de medicijnen worden toegediend. Het duurt nog geen 3 minuten. De mens neemt afscheid en het omhulsel blijft achter.

Dr.Snuggles


Red de grijze afvalcontainer in Hengelo, OV

Teken deze petitie om ervoor te zorgen dat de gemeente Hengelo het onzalige plan van gedwongen stort in ondergrondse containers terugdraait. Laat ouderen en gehandicapten die de gemeente met dit beleid in de kou laat staan niet stikken!

KLIK HIER OM DE PETITIE TE TEKENEN!

Share.

About Author

man, geboren in 1964 te Brielle ( een echte watergeus), MBO opgeleid in de vakken Beveiliging, Rij-instructie, Telex, Vrachtwagen chauffeur en Openbaar Vervoer Buschauffeur (RET,BBA,MTI,GVD en ZWN ). Hobby's: Communicatie techniek, IT beveiliging en Ouderwets koken met kooktechnieken. (vast bij smulweb, receptontwikkelaar) Vader van 3 kinderen en gelukkig getrouwd al 17 jaar !

Comments are closed.

Open

Online Chat

Close